Een mooie wandeling met een bijzondere vondst
gepubliceerd op:
Eenmaal thuis konden we onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en zochten we op wat we eigenlijk hadden gevonden. Het bleek te gaan om een bijzondere plant die hier blijkbaar niet vaak voorkomt: Plectranthus barbatus.
Vandaag hebben we weer eens een oude, vertrouwde wandeling opgepakt. Lekker dichtbij ook — nog geen kwartiertje rijden van huis. En misschien nog wel belangrijker: eindelijk weer mooi weer. Het grijze, sombere depressiefront met stormen boven het vasteland is voorbijgetrokken, en dat voelde je meteen. Gelukkig is dit niet het normale winterweer van de afgelopen tijd. Frisser dan normaal, maar dat kan best een keertje gebeuren.
We liepen heerlijk. Niet te warm, niet te koud. Lichte bewolking, een zacht briesje… bijna perfect wandelweer voor iets wat we zo graag samen doen.
Halverwege besloten we even te stoppen. Iets drinken, korte pauze. En juist daar viel ons oog op een struik die we hier op Madeira nog niet eerder hadden gezien. Er stond er maar één, pal naast het pad, met een doorsnee van zo’n twee meter. Nieuwsgierig als ik ben, voelde ik aan de grote bladeren. En toen gebeurde het: een frisse citroen- en muntachtige geur bleef aan mijn handen hangen. De bladeren zelf waren zacht maar stevig, opvallend behaard — bijna fluweelachtig.
Eenmaal thuis konden we onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en zochten we op wat we eigenlijk hadden gevonden. Het bleek te gaan om een bijzondere plant die hier blijkbaar niet vaak voorkomt: Plectranthus barbatus.

Deze plant groeit het hele jaar door, draagt continu blad en bloeit van maart tot december. Botanici omschrijven de geur als mentholachtig, met een vleugje citrus — en dat klopte precies met wat we onderweg hadden geroken.
Plectranthus barbatus groeit prima in het wild, maar wordt ook bewust aangeplant. In delen van Afrika wordt hij zelfs gebruikt als natuurlijke erfafscheiding rond landbouwgrond. Daarnaast staat de plant bekend om zijn pijnstillende en spijsverteringsbevorderende eigenschappen, waardoor hij ook een plek heeft gevonden binnen de farmaceutische industrie.
Maar dan komt het meest verrassende deel.
Er is namelijk een eeuwenoud gebruik dat bijna in de vergetelheid is geraakt: de plant werd gebruikt als vervanger voor toiletpapier đ
Daarom staat hij ook bekend als Boldo of zelfs de toilet paper plant. Lang voordat wc-rollen hun intrede deden, gebruikten mensen in Afrika deze zachte, geurige bladeren voor hun intieme hygiëne. En gek genoeg is dat gebruik de laatste jaren weer in opkomst — om economische én ecologische redenen.
Wereldwijd worden namelijk bijna één miljoen bomen per jaar gekapt puur voor de toiletpapierindustrie. Dan klinkt het ineens helemaal niet zo vreemd om zo’n makkelijk te onderhouden, mooie struik gewoon in je tuin te hebben staan.
Maar goed — genoeg over deze bijzondere Boldo.

Wat we óók ontdekten: deze wandelroute is extreem fotogeniek. Overal mooie doorkijkjes en plekken die vragen om vastgelegd te worden. Volgende keer gaan we dus zeker terug met de camera. Ik heb me de laatste tijd wat meer verdiept in fotografie en wil me meer gaan richten op portret- en persoonsfotografie. Anne mag daarbij als model dienen — perfect om te oefenen, leek me zo.


Voor nu wens ik iedereen een mooie zondag toe.
En wie weet… zien we elkaar hier op Madeira nog eens đżđž
Dave en Anne